NL

Mijn beelden piepen, knarsen, ratelen, tikken en knisperen.

Materiaal is in staat innerlijke beweging te veroorzaken en persoonlijk neigingen los te maken. Het piepen van piepschuim kan iemand kippenvel geven. Folie kan aangenaam knisperen. De kracht van een materiaal lijkt zich kenbaar te maken wanneer het in beweging wordt gebracht. Deze kracht vormt mijn speelveld. Ik werk met structuren van bijvoorbeeld isolatieschuim, piepschuim, een kaasrasp, ingewikkeld (ijzer)draad of papier dat ik opspan als een huid. Ik onderzoek waar het materiaal toe in staat is. Met aandrijvingsmechanismes houd ik de materialen in beweging. Ze wapperen, schommelen, wiegen, of trillen. Vanuit pogingen om met het materiaal een dialoog aan te gaan, ontwikkelen zich sensorische beelden en constructies.

Ook gebeurtenissen uit mijn persoonlijke leven spelen in mijn werk een rol. De eerste stap voor het beeld 'Making Faces' zette ik toen ik voor de grap, met spuitbus, een gezicht op een zeef spoot. Toen ik de zeef vervormde zag ik het gezicht vertrekken. Dit deed me denken aan een situatie, waarin ik een kind had zien eten en voelde dat de spieren in mijn gezicht de bewegingen wilde imiteren. Het zeefgezicht, kon ik gebruiken om een vergelijkbaar meebewegen op te wekken. Door de samenkomst van deze twee gebeurtenissen heeft dit beeld kunnen ontstaan.

EN

My sculptures squeak, grind, tap, shock and crack.

The squeak of styrofoam can give anyone goosebumps. Foil can pleasantly crackle. It releases energy able to affect inner movements and impulses. Such energy drives me to make things. I gather materials around me like; plastic, fabric, rope, polystyrene because I’m interested in how they react to my manipulation of them. I keep the material in motion and often use motors that let it swing, sway end tremble. With this collection I make my sculptures. I use personal experiences to lead me, to give me an idea of where I’m headed. Mij work could arise with two elements: situations I experienced and material research.